IWRwfYy72f8Nikolay Andreev is geboren in de stad van Zagorsk (nu Sergiev Posad) in 1964 in het gezin van de leraren. Foto’s trekten zijn aandacht aan toen hij nog klein was. Hij kon een lange tijd en met veel interesse de oude foto’s bekijken die bewaard waren in de familie archief. Sommige foto’s waren kunstwerken. Hij bekeek de gezichten op de portretten, details van de straten en pleinen. Zijn eerste ervaring als fotograaf kreeg Nikolay toen hij 16 was. Hij vond het leuk om te fotograferen vanaf de dag toen hij de fototoestel “Smena” cadeau had gekregen. Die was de hoofd fototoestel van de Sovjet periode.

Eerst kreeg hij les hoe te fotograferen in een groep voor kinderen, later studeerde hij in een Leningradse technishe school, hij was afgestudeerd in 1985 en kreeg het diploma van de “fotograaf”. Toen begon hij les te geven in “Het paleis van pioneers en schoolkinderen” in een groep voor kinderen, hij werkte als fotograaf in verschillende organisaties van Leningrad, nam deel aan wedstrijden, publiceerde zijn foto’s in kranten. Hij was daarmee 35 jaar bezig. Later kreeg hij opleiding in het Seminarium in Riga, in de Instituut van de speciale pedagogica en psyhologie genoemed naar R. Vallenberg in St. Petersburg,hij studeerde aan de Instituut voor foto-journalisten bij de Unie van journalisten in St, Petersburg, aan de Academische Instituut van Schilderijen, Beeldhouwen en Architectuur genoemd naar I.Repin.

Hij kreeg medails aan een paar wedstrijden voor fotograven. Hij is een lid van de Unie van de foto-kunstenaars vanaf 2009, een lid van de Unie van de kunstenaars vanaf 2013. Zijn werken waren tentoond in het Russisch Muuseum, in de tentoonstelling zaal “Manege”, in de galerie “Rachmaninoff Binnenplaats”, in de tentoonstelling’s Centre van de St. Petersburgsche Unie van de kunstenaars, in Regent Hall, in de cathedral van de Icoon van Maria van Vladimir. De goedheid die door Chirstendom bevestigd wordt is het hoofd moment in het werken van Nikolay Andreev. Hij maakt foto’s van dagelijks leven. Samen met de “waarheid van het leven” moeten zij de goedheid en het licht brengen. Wat hij mooi vindt is de natuurijke and persoonlijke eenvoud en mooiheid die hij ziet en aan de toeschouwer probeert door te geven. He beeld van Christus moet met licht geschilderd worden in de ziel van de gelovige. De meeste werken van vader Nikolay zijn verenigd door een thema van de bedevaartplaats. De speciale voor ideren orthodoxe mens plaatsen, priesten en gelovigen zijn getoond zonder enig pathos of overspanning. Misschien zien wij geen nieuwe technische vondsten maar de foto’s zijn professioneel. En wij zien niet alleen een beeld maar ook de inhoud.

Nikolay maakt keuze voor de zwart-en-wit foto’s. Het monochroom beeld maaakt altijd accent op de contours en licht en schaduw. De lichten beelden die wij zien maken heel geode emoties wakker en maken ons lichen. Wij zien dagelijks scena’s, psychologische portretten en landschappen en hoe de auteur deze wereld ziet. En deze wereld is echt uniek. Het is ook in verband met het leven van de fotograaf zelf. In de gezichten op zijn foto’s zien wij niet alleen de geloof maar ook de vreugde. Die zijn de werken van de man die door zijn camera de wereld ziet met de ogen van de psycholoog en de priest tegelijkertijd.